Do tematu. Dlaczego jestem wybrany? Ano dlatego, że mam dostęp do niemieckiej stacji RTL, które transmituje walkę.
Gala boksu jest gdzie? W Niemczech? Nie! We Wrocławiu!
Na naszej rodzimej Ziemi. I co z tego? Jak żadna z rodzimych telewizji nie poszczyciła się o transmisję? Tzn. takowa jest – za 40 pln na życzenie.

I takie moje pytanie – po co płacić abonament, jak najważniejsze wydarzenie sportowe roku, gdzie występuje Polak nie jest pokazywane w TV publicznej? Nawet na ringu są niemieckie reklamy! Rozbiór się zbliża, czy co?

Dzisiaj specjalnie słuchałem dziennika sportowego na TVP 1 – słowem nie wspomnieli, że taka walka się odbywa!

Jesteśmy pod zaborem niemieckim – sprzedaliśmy się, a właściwie oddaliśmy za frytki. Prowadzący galę boksu nawet “szprechuje” na naszym terenie…

Kto ostatni gasi światło…

Na dowód tego, że nie rzucam słów na wiatr – skan z instrukcji smartfonu z androidem na pokładzie – akurat ze stajni motoroli.

Ludzie – kupujecie urządzenie mobilne, które jest na sztywno spięte z pocztą i serwisami społecznościowymi. Dzisiejszy telefon nawet do synchronizacji kalendarza potrzebuje połączenia do internetu. Skoro ktoś takich podstaw na temat urządzeń typu smartfon nie ma, to powinien zostać przy klasycznych nokiach. Nikt nie karze wiedzieć wszystkiego, ale jak się czegoś nie wie to się czyta, albo pyta. Pomijając już włączenie pakietu – można sobie założyć limit u operatora.
Na start w androidach mamy kilka ekranów wypchanych widgetami pobierającymi dane z internetu. Do tego po wyjęciu z pudełka bardzo często ściągają się aktualizacje oprogramowania – nie masz pakietu – bulisz.

Teraz najlepsze jest wielkie halo w stronę playa i obrzucanie ich mięsem, że naciągają klientów. Faktycznie – najlepiej niech kurier dostarczający aparat zasiada w bujanym fotelu i niech naucza gówniarza jak się czyta instrukcję obsługi.

Zadzwia mnie postawa play.a – sposób rozwiązania “problemu” o jakim mówi rzecznik sieci (link):

(…)Zdecydowaliśmy umorzyć te kosmiczne rachunki. Mamy jednak jeden istotny warunek. Klient musi przejść na nową taryfę All Inlcusive.(…)

Podziwiam postawę, ale za niewiedzę się płaci. Chociaż… bardziej za głupotę.

Nie wiem – może miałem za dużo wolnego czasu na przemyślenia o tym co usłyszałem w drodze powrotnej (jeżdżenie codziennie po dwa razy tę samą stronę i później powrót trochę przyzwyczaja do trasy), bo jak były pytania do publiczności, to nie miałem takch pomysłów.

Niebawem zapewne będzie można obejrzeć prezentacje online, ale póki co lecimy na sucho:

Idea galerii “dla leniwych facetów i zapracowanych kobiet”
No umówmy się – na palcach jednej ręki można policzyć kobiety, które nie lubią chodzić po sklepach z ciuchami (coraz więcej facetów również…). Czyli sklepy z ciuchami kojarzą się od razu z galerią – galeria z galerian… Nie. Chyba nie o to chodzi.
Dla rzeszy userów galeria kojarzy się z czymś do oglądania – idę, oglądam i albo kupuję, albo idę dalej, bo może jest to dobre miejsce do spędzenia czasu. Jakoś nie przemawia do mnie idea serwisu GaleriaOpen, która rzekomo jest kierowana do ludzi, którym nie chce się chodzić po galerii, ale kupić to, co się w niej znajduje (tak twierdzili referenci – Krzysztof Jarosz oraz Przemysław Pawliczuk). W takim razie po co w nazwie galeria?
Może nie wszyscy wiedzą, że nazwa galeria leci od razu do odnośnika handlowa, budownictwa albo sztuki? W handlowej nacisk pada na obiekt, w budownictwie to wiadomo, a sztuki to nowoczesna forma muzeum (uogólniając bardzo). I jakim cudem może GaleriaOpen to zastąpić? Jeszcze jakoś bym to zrozumiał, gdyby pierwotny pomysł na ten serwis został wcielony w życie – adaptacja modnego ostatnio “wirtualnego chodzenia” po ulicach miast/budynkach. Przyjęcie klasycznej formy sklepu z ciuchami markowych rzeczy nie odbiega zbytnio od internetowych shopów ze szmatami.

Z innej beczki – czepmy się co piszą o sobie
Cytaty ze strony Galerii:

Często zapominamy o tym, że ludzie mieszkający poza aglomeracjami mają utrudniony dostęp do wielkomiejskiej oferty handlowej.

No tak – jak mogłem zapomnieć, że ludzie, którzy mieszkają na wsi mają dostęp do internetu. Mentalność nasza jest taka, że ludzie w dalszym ciągu mają powszechne uprzedzenie do internetu. Dziwne? W teleexpresie mówi się tylko o oszustach internetowych. Wszystko co dobre opisywane jest tylko na forach i reklamowane przez internet.
Poza tym… “mieszkający poza aglomeracjami” jakby mieli kasę na zakupy w galeriach to raczej by mieszkali w miastach…

Dzięki GaleriiOpen każdy Klient, w dowolnym miejscu w Polsce może wejść do swojego ulubionego sklepu, sprawdzić jego aktualną ofertę, porównać ją z produktami innych marek i w łatwy, intuicyjny sposób dokonać zakupu.

Porównać? Blah… Jak porównać, skoro kategorię AGD kupił sobie sklep Edward&Bogumił sp. b. o.

Po raz pierwszy w Polsce został stworzony profesjonalny system płatności, w którym Użytkownik dokonując tylko jednej transakcji płatniczej ma możłiwość zakupu produktów w różnych sklepach.

Hello? A płacę z allegro? Niestety do tej pory niektórzy sprzedawcy (sklepy!) nie potrafią z tego korzystać… Wszystko przejrzyście, ładnie, pięknie, a oni marudzą, że dopiero jak pieniądze są fizycznie na ich koncie wyślą paczkę… Wrrr…

Gdyby opensource był tak samo “otwarty”…
Nie wiem – chwyt marketingowy – GaleriaOpen – do czego to? Do otwartości? Imho, skoro jest taka open to powinna być faktycznie otwarta. Niestety… Prelegent przy pytaniach “kibiców” powiedział, że niektóre firmy sprzedające u nich wykupiły sobie całą kategorię. Czyli jednak nie tak do końca mamy otwartość i możliwość wyboru np. czajnika sprzedawanego w różnych sklepach galerii, bo tylko jedna firma wykupiła sobie całą kategorię AGD. Czemu? Chyba każdy wie… Polityka.

No i tak… biorąc pod uwagę, że chcemy kupić… jeansy ze sklepu “galerianego” za +/- 300 – 400 pln. Zapytajcie się dziewczyn na ulicy czy wydadzą tyle kasy w ciemno (bo nie mogą przymieżyć jednak tego co kupują), zamiast pójść z “psiapsiółkami na miasto”.
Jak ktoś chce kupić w sklepie przez internet to:
a) chce kupić taniej – ceneo, skąpiec, allegro
b) chce wybrać między jednym a drugim – przy wykupionej kategorii przez XXX chyba nam sie nie uda?

Może my jesteśmy na lubelszczyźnie opóźnieni i nie znamy sposobu spędzania wolnego czasu (niedzielnego popołudnia) siedząc przy lapku (za oknem +30) i wybieraniu ciuchów, które są do obejrzenia przy okazji spaceru…
Mam wrażenie, że to nie jest krok w przód, tylko w tył…

Życzę jak najlepiej, ale…

P.S. Kupicie zegarek za 1000 pln przez internet? Ja jednak wolałbym najpierw obejrzeć…?
P.P.S. Strona na netbookach wygląda ch*jowo – te dymki przy najechaniu na kategorie zabijają… Poza tym przejadę sobie myszką przez całą stronę to mi wyje*ie wszystkie dymki – opóźnienie może?…

Tak jeszcze chciałbym coś od siebie – szlag mnie trafia jak słyszę ciągle, że wszyscy się pozabijamy, bo prędkość na austostradach, których nie ma została podniesiona AŻ do 150km/h. Do tego jeszcze wczoraj pokazywano jakto główne trasy przelotowe przez kraj nie zostaną nawet pchnięte do budowy. Daliśmy władzę absolutną PO? Sorry – daliście. Teraz na stację jechać z różańcem w ręku i modlić się, żeby zegary litrów i kasy się zamieniły…

Wracając do iPodów – jest ich kilka generacji – te najnowsze z macanym ekranem to dla mnie porażka – nie można przełączyć piosenki nie wyjmując odtwarzacza z kieszeni. Mój jest wypośrodkowany – piąta generacja i moim zdaniem najlepsza (mówię o serii classic). Jest jednak mankament – pamięć to dysk twardy z wirującym talerzem, a nie pamięć flash. Przez to zżera nam baterię, jest trochę ciężki i niestety każdy wstrząs jest koniecznością parkowania głowic. Pomijam już dźwięk wydawany przez dysk…

Idąc naprzeciw temu postanowiłem w miejsce dysku włożyć kartę Compac Flash. Wnioski? Da się i działa świetnie. Jak i za ile? Czytaj dalej…

Zacznijmy od tego, co jest nam potrzebne do takiej przeróbki:
• adapter do kart CF na ZIF 1.8″ (na alledrogo wpisujemy “adapter 1,8″”, albo “ipod CF”), (wydatek rzędu 20pln),
• kartę CF (zależy od upodobań i zasobności portfela), (ja kupiłem najtańszą 16GiB za 120pln),
• jakieś narzędzia do otwarcia iPod.a (ja używałem karty kredytowej i noża – tylko DELIKATNIE!),
• ewentualnie kawałek taśmy dwustronnej,

Przed przystąpieniem do robienia czegokolwiek proponuję zrobić backup albo całego odtwarzacza, albo samych danych.
No i oczywiście jak coś spieprzycie dłubiąc w odtwarzaczu to ja nie odpowiadam za to

Otwarcie iPoda pozostawiam poradnikom z YouTube. Nie wydaje mi się to jakoś szczególnie skomplikowane, bo nie mamy żadnych śrubek.

Po odpięciu taśmy od baterii możemy wygodnie ułożyć odtwarzacz bez naciągania kabli/tasiemek.
Teraz wyjmujemy dysk z obudowy. Odpinamy złącze nie przy płycie głównej, ale przy samym dysku – wystarczy delikatnie pociągnąć.

Pacjent w tym momencie jest przygotowany do wymiany pamięci.
Adapter jest mniejszy i cieńszy od dysku.

Teraz wypadałoby zamontować kartę w adapterze. Nic trudnego – wystarczy wcisnąć w złącze i plastikowe prowadnice.

Następna czynność to wpięcie taśmy połączeniowej. Pamiętaj, że strona ze stykami musi być odwrócona do płytki adaptera.
Tutaj połączenie wygląda nieco inaczej niż w dysku – nie ma niszy, w którą wciskamy taśmę. Po włożeniu taśmy do końca w złączu dociskamy je zawiasem.

Ja dodatkowo przerobiłem swój adapter – część znajdująca się pod kartą została obcięta – dzięki temu mam więcej miejsca i możliwe, że w przyszłości znajdzie się tam jakiś dodatkowy układ.

Przyszła pora na taśmę dwustronną – ja przykleiłem nią kartę do płyty głównej/wyświetlacza żeby nie latała w środku.

Zmontowanie odtwarzacza to kwestia podłączenia taśmy od baterii i złożenie obudowy (zaczynając od dołu!).
Kiedy zechcemy włączyć iPoda wyskoczy nam błąd – to dlatego, że karta jest całkowicie pusta.
Podłączamy do komputera i iTunes powinien rozpoznać odtwarzacz uruchomiony w trybie awaryjnym. Powinien również zaproponować przywrócenie ustawień fabrycznych – zgadzamy się.

Po ponownym uruchomieniu…:

Za całą przeróbkę zapłaciłem 140pln. Nie są to jakieś szczególnie duże pieniądze. Poza tym koszty mogą być dużo niższe jeżeli nasz dysk sprzedamy, albo kupimy mniejszą kartę.

Nie będę opisywać jego wad i zalet, tylko to, czego ludzie w necie (ja też) poszukują z uparciem i niestety do tej pory rozwiązaniem był tylko serwis: problem z “zacinającym się” piórkiem.

U mnie dobrze działało przez pierwsze kilka godzin. Później zaczęło odstawiać cyrki – płynnie działało tylko przy dotykaniu nim powierzchni tabletu. Inaczej szarpało.
Na forum pentagrama dowiedziałem się, że jest to tylko i wyłącznie wada piórka – z droższą częścią zestawu jest wszystko oki. Solucja? Wg. pentaforum to gwarancja (w przypadku oddania na gwarancję do nich sprzętu tracimy go na przynajmniej miesiąc), albo kupienie nowego piórka za parę złotych (szybsza alternatywa).

Nie mając już nic do stracenia pomyślałem, że jeżeli w piórku jest problem to może uda się coś “naładować” :]
No i udało się – do rzeczy:

Musimy rozebrać piórko. Odkręcamy klapkę od baterii, wyjmujemy ją i odkręcamy taką śrubkę…

Teraz trzeba zdjąć część z guzikami. Najlepiej delikatnie włożyć nożyk i podważyć. Na zdjęciu widać gdzie są zatrzaski (na wysokości przycisków)

Ujawnia się elektronika. Cały problem tkwi w tym małym potencjometrze. Wystarczyło go przekręcić dosłownie o milimetr w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Zwiększamy tym czułość i tablet reaguje jak powinien.

Jeżeli chcemy sprawdzić efekty możemy włożyć baterię bez zamykania obudowy. Prawda, że proste?

—AKTUALIZACJA—

Pojawiły się w komentarzach sugestie, że nie trzeba rozbierać piórka w celu przeprowadzenia tej operacji.
Wystarczy wyciągnąć przycisk do zewnątrz podważając go., np. nożem, albo innym małym, ostrym narzędziem.
Ja jednak tego nie robiłem, bo w poprzednim moim tablecie od pentagrama (quadpen bodaj?) przycisk po kilku miesiącach przestał trzymać się na swojej kołysce i trzeba było szukać innych metod żeby trzymał się na miejscu.

Następny temat – po przyciskiem widać czasami czerwony błysk – nie jest to info o uruchomieniu bomby atomowej, a delikatna sugestia od producenta, że pora wymienić baterię. Pisząc baterię mam na myśli jakiejś dobrej jakości alkaliczne ogniwo – szkoda żeby jakieś low-endowe ustrojstwo rozlało się w piórku i uszkodziło nam je trwale.

Na koniec dziękuję i pozwolę sobie wykorzystać pomoc użytkownika Hard

Otóż po uporaniu się z hardwarem, pora na software.
Namierzamy plik (i otwieramy w notatniku):
(Windows XP – ścieżka analogiczna w wyższych)
C:\Documents and Settings\All Users\Dane aplikacji\Tablet\aiptbl.ini

Interesuje nas ta część:

MappingSysLeft=0 ;Pozycja na monitorze (lewo) od której zacznie mapować.
MappingSysTop=0 ;Pozycja na monitorze od której zacznie mapować (oś pionowa).
MappingSysWidth=1024 ;Szerokość na monitorze
MappingSysHeight=600 ;Wysokość na monitorze
MappingPanelLeft=15000 ; Odległość od lewej krawędzi potencjalnie aktywnej części tabletu, od której tablet będzie działał i mapował zero (0=tuż przy linii, 32000 mniej więcej w połowie)
MappingPanelTop=0 ; to samo, co wyżej, tylko oś pionowa
MappingPanelWidth=38000 ; szerokość aktywnej przestrzeni tabletu (0-lewa krawędź, 65535 – prawa)
MappingPanelHeight=65535 ; wysokość aktywnej przestrzeni tabletu (0-dolna krawędź, 65535 – prawa)
Monitor_Select=0; Wybór monitora
MonitorMap_Mode=0 ; Wybór trybu. 0 – cały ekran. 1 – wybrany monitor według Monitor_Select; 2 – mapowanie własne

Po zakończonej edycji - restart systemu.

//p.s. jak sobie coś spieprzycie bla bla bla, to ja nie odpowiadam za to

Czemu akurat ta? Przede wszystkim skusiła mnie cena – na allegro nowa kosztowała (sic!) 20 pln. Później szybkie obeznanie się w temacie – co to za cudo (za wiele tego nie ma na temat tej słuchawki) i zakup.

Co w opakowaniu?
Otwierając pudełeczko widzimy słuchawkę, dwa pałąki do “zawieszenia” w uchu, ładowarkę i jakieś papiery. Więcej nam chyba nie potrzeba – urządzenie jest banalne w użytkowaniu.

Pierwsze wrażenie
Pierwsze spojrzenie? Mhm… Małe. Drugie? Bardzo małe. Szczerze mówiąc to zastanawiałem się jak to może działać…

Obsługa i użytkowanie
Moja słuchawka nie chciała się włączyć zaraz po wyjęciu z pudełka – nie wiem dlaczego. Litowa bateria to powinna być naładowana chociaż częściowo. Owa była pusta (może czar Poczty P.). Po pierwotnym ładowaniu (producent podaje, że dwie godziny) odpalamy – trzeba przytrzymać kółeczko. Biała obwoluta świeci – można parować. Klasyczny kod 0000 w telefonie i lampka już nie świeci, lecz miga – dobry znak. Aby ponownie wejść w tryb parowania należy przy włączaniu słuchawki trzymać guzik “kółko” przez 5 sec. aż będzie świecić ciągłym światłem.
W trybie czuwania lampka po minucie przestaje migać – oszczędzanie energii czy jak mu tam. Teraz gdy chcemy odebrać połączenie wciskamy środkowy guzik. Do odrzucenia trzeba przytrzymać. Po dwukrotnym kliknięciu aparat wybiera ostatni numer z połączeń (zależnie od aparatu, ale w większości tak jest). Wycięte w plastiku znaczki + i – służą do ustalania głośności. Trochę ciężko je wciskać, ale może się wyrobią.

Słuchawka przez swoje wymiary i wagę jest bardzo przyjemna w noszeniu. Można zakładać w ucho bezpośrednio lub z pałąkiem (dwa w zestawie – różne rozmiary). Oczywiście lewa lub prawa strona.

Jakość rozmów
Mikrofon zbiera bardzo ładnie, dźwięk czysty, bez trzasków, szumów itp. Zasięg jest zadowalający (przynajmniej u mnie w połączeniu z pda HTC) – można chodzić po domu, a komórka na ładowarce.

Zasilanie
Nie wiem ile trzyma dokładnie, ale trzeci dzień już po kilka godzin w czuwaniu, po 30 minut rozmowy i jak na razie oki. Jedno co mnie wkurzyło niezmiernie – złącze ładowarki. Jakby nie można było zrobić standardowego złącza miniUSB tylko jakieś autorskie coś. Ładowarka daje 5V (czyli tak jak USB) więc można (tak jak ja) zrobić przeróbkę i z jednej ładowarki ładować kilka urządzeń na różne wejścia. To już w innym wpisie…

Podsumowanie
Z czystym sumieniem polecam – dla wygody, zdrowia, bezpieczeństwa i kieszeni. Jeżeli ktoś potrzebuje to za takie pieniądze nie ma się co zastanawiać. Nie widzę sensu w przepłacaniu za jakieś “cuda techniki” finlandzkich producentów…

Budowa
Kopiarka jest wielkości dysku twardego 2,5″, ale dwukrotnie grubsza. Wykonana z plastiku, ale wygląda dosyć solidnie. Guziki “płytkowe” z dobrze wyczuwalnym skokiem. Całość z bateriami waży mniej więcej tyle, ile telefon komórkowy.

Zasilanie
Zasilana jest przez zasilacz napięciem 4,5V (jeżeli ktoś ma 5V to też będzie dobrze), albo przez trzy baterie/akumulatory “paluszki” o rozmiarze R6/AA. Jak długo może działać na jednym komplecie ogniw? Uwierzcie – bardzo długo.

Obsługa
Obsługa jest banalna. W górnym rogu mamy guzik opisany jako “POWER”. Wciskamy go na chwilę i widzimy czerwoną lampkę kontrolną – znak, że jest prąd Teraz przyszła pora na podłączenie urządzeń. W gniazdo po lewej stronie (HOST) wpinamy pendrive, z którego chcemy skopiować, a po prawej (COPY TO) urządzenie docelowe. Po sprawdzeniu przez kopiarkę urządzeń, obok czerwonej lampki zapali się niebieska – gotowość do procesu. Teraz pozostaje nam wybrać jakie pliki chcemy skopiować: filmy, dokumenty, zdjęcia, muzykę, albo całą zawartość. Po wybraniu opcji, lampka pod guzikiem zapali się. Pozostaje tylko wcisnąć COPY i czekać. Proces sygnalizuje migająca lampka koloru zielonego. Po zakończeniu kopiowania zapala się kolejna – niebieska dioda. Możemy teraz bezpiecznie odłączyć wszystko. Aby wyłączyć Cruzera musimy przytrzymać guzik POWER, albo poczekać, aż po 2 minutach sam się wyłączy.

Przeznaczenie i wykorzystanie
Można zastanowić się po co jest nam potrzebne takie “coś”. Jeżeli chcemy coś skopiować od kolegi na szybko, a nie chce nam się włączać komputera lub nie mamy do niego dostępu może nam przyjść z pomocą owy produkt. Może również służyć jako DataBank: do jednego portu podłączamy aparat, do drugiego pendrive, albo zewnętrzny HDD. Jest to bardzo wygodne (przynajmniej dla mnie), bo nie muszę łazić z aparatem do komputera, tylko zgrywam zdjęcia na pendrive i z niego wywołuję na pc. Jest to również alternatywa do kupowania mega dużych kart pamięci. CF’ki trochę kosztują, a dysk 2,5″ 160GiB raptem 100pln. Matematyka prosta.
Nadmienię, że cena nie jest wygórowana – 80 pln.

Cóż to jest? Pewnie widzieliście na odpustach kolorowe krótkofalówki dla dzieci do których się gadało po przyciśnięciu przycisku, a w drugiej było słychać. CB radio działa na tej samej zasadzie z tą różnicą, że jest większej mocy i do zastosowania w samochodach (oczywiście są również stacjonarne odmiany i ręczne).

1. Wybieramy urządzenie.

Osobiście nie widzę sensu kupowania urządzenia za więcej niż 300 pln. Jeżeli chcemy zaszpanować tym, że mamy jakiegoś President Johny II za grubszą gotówkę to proszę bardzo. Chyba lepiej zaoszczędzone pieniądze zainwestować, np. w czujnik cofania, żeby nam kobieta samochodu nie przerysowała (ale o tym kiedy indziej).

Do rzeczy: najlepiej kupić tzw. kit. – w zestawie antenę i radio. Obecne radia w tych samych przedziałach cenowych mają podobne parametry. Klasycznie: zmienna modulacja (AM/FM), wyciszanie szumów i kilkanaście kanałów.

Allegro będzie najlepszym sklepem w naszym przypadku, bo z przesyłką mniej zapłacimy niż w sklepach trudniących się tym.
Ja zainwestowałem w produkt marki Mitdland Alan 78 Plus i antenę Hustlera długości ok. 100 cm.

Długość anteny nie zawsze świadczy o zasięgu. “Moc” jest również w połączeniach z radiem, w podstawce i konstrukcji anteny. Jeżeli kupimy seryjną antenę to mamy z fabrycznie zarobionym kablem (3-5 m) i koncówką. Taka opcja jest najlepsza i zasięg mamy ok. 10 km co starcza w zupełności.

Mamy jeszcze wybór w mocowaniu anteny: na magnes, albo przykręcana do karoserii. Na magnes trzyma się na dachu do prędkości 200 km/h. Powyżej może się zsówać. Przykręcane z drugiej strony niszczą nam dach no i musimy ingerować wiertarką… Są też tzw. ściskane uchwyty.
Wybierając opcję magnesu pozbywamy się wszelkich problemów. 9 centymetrowa podstawka utrzyma nam bata nawet na dziurawych drogach. Wbrew powszechnemu myśleniu anteny produkowane teraz powierzchnie, która styka się z karoserią jest zabezpieczona przed zarysowaniem.

2. Instalacja.

Trzeba obrać strategię i wziąć pod uwagę różne czynniki. Radio najlepiej umocować tak, aby nie przeszkadzało nam w jeździe, ale trzeba też jakoś z niego korzystać. Ja w astrze radio przyczepiłem w nogach pasażera przykręcając je do środkowej kolumny (tutaj gdzie jest radio, zapalniczka itd). Radio jest pod kątem 45º. Najpierw przykręcamy uchwyt wkrętami do plasiku na wcześniej dobranej wysokości.

Teraz zasilanie. Trzeba nam prąd +12V. Można wziąć z zapalniczki, ale jeżeli radio ma być na stałe to wypadałoby nie blokować zapalniczki. Ja zasilanie wziąłem z kabli idących do kostki za radiem. Czerwony kabel to plus, a czarny to masa. Czyli masę możemy podłączyć do obojętnie jakiej metalowej części karoserii. Z drugiej strony trzeba uważać przy podbieraniu prądu, bo jeżeli będziemy korzystać z zasilania np. wycieraczek, bo będziemy mieć zakłócenia. Po podpięciu zasilania chowamy kable żeby nam nie motały.

Teraz przyszło na antenę. Najpierw przyczepiamy antenę na dachu. Najlepiej na środku dachu. Kabel ciągniemy przez drzwi albo klapę i przez uszczelkę przy słupkach do radia. Pod dywanikami i do radia.

Anteny magnetyczne są modułowe. To znaczy drut możemy bez problemu odczepić od postawki. Wystarczy odkręcić nakrętkę, do której dwiema imbusowymi śrubkami mocowany jest drut. Jak dalego drut jest wciśnięty w nakrętkę? Ja mam ok. milimetr od max., ale jak dokładnie to wyregulować – później.

3. Gruszka

Gruszka to mikrofon na kablu, do którego mówimy po przyciśnięciu przycisku. CB radio to takie urządzenie, które albo odbiera, albo nadaje. Nie ma transmisji dwukierunkowej na raz. W moim radiu bez gruszki nie słychać nic. Kabel do niej wtyka się od frontu i zabezpiecza nakrętką.
Nasz mikrofon też trzeba gdzieś umocować. Ja przyczepiłem na kokpicie. Do tego mamy śmiesznie powyginaną blaszkę i wkręciki.

Na gruszce mamy jeszcze trzy guziki. Dwa do zmiany kanału w górę i w dół i jeden służący do zablokowania możliwości zmiany kanału.

4. Obsługa

Gdy mamy już wszystko zamontowane i po włączeniu słychać z głośnika szum to znaczy, że prawdopodobnie wszystko działa należycie. Pierwotnie należy ustawić w jakim kraju będzie używane radio. Różni się to częstotliwościami. Jak to zrobić napisano w instrukcji radia i w każdym robi się to inaczej.

Zacznijmy od szumów. Pierwsze kółko służy do ustalania jego poziomu. Drugie to włączanie i głośność w jednym. Największe kółko to kanał. W Polsce najwięcej rozmów odbywa się na publicznym kanale 19. Poza tym mamy dostępne dwie modulacje – AM i FM. Pracujemy w trybie AM. Guziki pod wyświetlaczem to odpowiednio:

• EMG – szybkie przełączanie na awaryjny 9. kanał
• Q.UP – szybkie przełączenie o 10 kanałów w górę
• Q.DOWN- szybkie przełączenie o 10 kanałów w dół
• AM/FM – zmiana modulacji
• SCAN – skanowanie kanałów w poszukiwaniu aktywności

Na wyświetlaczu pokazują się podstawowe informacje:

• kanał
• pasmo
• kraj na jaki jest ustawione radio
• moc sygnału nadawanie/odbieranie

Odnośnie strojenia radia. Z tyłu na złączach mamy gniazda: jedno to wyjście mono na zewnętrzny głośnik, a drugie to S-METER. Do tego właśnie złącza podłącza się reflektometr do strojenia radia. Sprawdzając wskazania reflektometru wysówamy/wsówamy antenę dla uzyskania najlepszego zasięgu. Taki proces nie jest w sumie konieczny, bo bez tego świetnie słychać, ale jeżeli ktoś ma ochotę to za ok. 10-20pln w sklepie mogą nam coś takiego zrobić.

Kończąc polecam taki drobny wydatek. Kosztuje taki interes mniej niż mandat, a dzięki temu zaoszczędzimy naprawdę dużo. Oczywiście przestrzegam również o zachowaniu etykiety. Rozmowa przez CB to nie jest prywatne gadanie przez komórkę i każdy może tą rozmowę słyszeć. Zachowujmy się kulturalnie.